Hoewel iedereen Athens noemt als plaats waar R.E.M. werd gevormd, ligt de basis in 
Macon, Georgia.' Dit is de plaats waar Bill Berry en Mike Mills bij elkaar op de 
middelbare school zaten. "Ik had vanaf het eerste moment een hekel aan hem", 
vertelde Bill ooit aan Rolling Stone. Mike kon goed leren, rookte geen sigaretten 
of wiet en kon goed met de leraren opschieten. Kortom, alles waar Bill niet voor 
stond. Uiteindelijk kwamen de twee elkaar per ongeluk tegen op een door een 
gezamenlijke vriend georganiseerde jamsessie waar ze de strijdbijl begroeven. In 
1979 schreven zij zich allebei in aan de Universiteit van Georgia, in Athens. Daar 
leerde Bill al snel Kathleen O'Brien kennen, de DJ van de plaatselijke 
collegeradio. Zij nodigde Bill en Mike uit om in haar new wave bandje The Wuoggers
te komen spelen.

Enige tijd daarvoor, in 1978, was Peter Buck net met zijn studie in zijn 
woonplaats Atlanta gestopt. Naast zijn studie werkte hij bij Wuxtry Records, een 
tweedehands platenzaak. Het filiaal van Wuxtry's in Athens zocht een nieuwe 
medewerker en aangezien Peter toch met zijn studie was gestopt, verhuisde hij naar 
Athens om te werken en er in een band te gaan spelen. Geen ongefundeerde keuze, 
want in Athens bestond een levendige muziekscene die een hoogtepunt beleefde door 
het succes van de B 52's. Hij woonde in een vreselijk flatgebouw, maar daar kwam 
al snel een einde aan toen de mede-eigenaar van Wuxtry's hem een oude kerk te huur 
aanbood: St. Mary's Episcopal Church. Kathleen O'Brien en Peters broer Kenny 
kwamen er ook wonen om de kosten van de huur te kunnen delen. Peter had Kathleen 
leren kennen omdat zij vaak in Wuxtry's kwam om nieuwe platen te kopen voor de 
radio.

1978 was ook het jaar dat Michael Stipe na jarenlange omzwervingen over de hele 
wereld - zijn vader zat bij de luchtmacht - in Watkinsville kwam wonen, een 
dorpje vlak buiten Athens. Michael had een goed ontwikkelde muzieksmaak en kwam 
zodoende vaak bij Peter in de platenzaak.
Ze werden al snel goede vrienden en het was dus ook niet vreemd dat Michael ook 
in de kerk kwam wonen toen hij zich inschreef voor een kunstopleiding.

In februari 1980 kwam Kathleen op het idee om Michael en Peter, die al samen 
muziek maakten, voor te stellen aan Bill en Mike. Het klikte meteen en de vier 
besloten een band op te richten. Op 5 april van dat jaar zou Kathleen twintig 
worden, en ze vroeg de jongens om de soundtrack te leveren voor het gigantische 
feest dat ze in de kerk zou geven. Die avond traden ze met twee andere bands uit 
Athens op: The Side Effects en Turtle Bay (of Men in Trees, daarover wordt 
getwijfeld). Het dan nog naamloze R.E.M. (hoewel sommigen beweren dat ze onder 
de naam The Twisted Kites optraden) zou de avond afsluiten.

De band, die inmiddels tot R.E.M. gedoopt was, begon nummers te schrijven en 
op te treden, eerst in Athens, later ook daarbuiten. Bill, die in Macon nog bij 
een boekingsbureau had gewerkt, werd belast met het regelen van de optredens. 
Hij belde daarom met zijn vorige baas, Ian Copeland (broer van Stewart Copeland 
van The Police). Ian had net zijn eigen boekingsbureau opgezet, FBI. Bill wilde 
Ian vragen of hij op de gastenlijst gezet kon worden voor een optreden van The 
Police, maar in plaats daarvan vroeg Ian hem of hij met zijn bandje het 
voorprogramma van The Police in het Fox Theater in Atlanta in december 1980 wilde 
verzorgen. Dit voorprogramma leverde de nodige optredens op. Tegen deze tijd en 
de eerste goede songs kregen ook al vorm.

In Atlanta was er een student die een platenlabel wilde opzetten, ene Johnny 
Hibbert. Hij had al veel over R.E.M. gehoord. Hij gaf de jongens de kans om een 
single uit te brengen en na enige tijd besloten ze om twee nummers die ze al 
eerder op een demo hadden gezet, te gebruiken voor een single op Hibberts 
Hib-Tone label. Radio Free Europe en Sitting Still werden opnieuw gemixt.
Er werden twee versies gemaakt, waarvan Hibbert volgens R.E.M. de slechtste mix 
koos. Hierdoor was de relatie tussen de band en hun kersverse label al snel 
verslechterd en dit was dan ook de enige single die ze voor Hib-Tone maakten.

Hoe slecht de mix volgens de band ook was, de pers liep er mee weg. De New 
York Times plaatste Radio Free Europe in de top tien singleslijst van 1981 
en Village Voice riep het nummer uit tot een van de beste platen uit de 
geschiedenis van Amerika. Hierdoor kwam R.E.M. ineens in het middelpunt van 
de belangstelling van de platenmaatschappijen te staan.

Met Mitch Easter werd in de Drive Inn Studios een vervolg-ep opgenomen met 
zes nieuwe nummers: 1,000,000, Ages of You, Gardening at Night en, 
Carnival of Sorts (Boxcars), Stumble en Jazz Lips (dat nooit gebruikt zou 
worden). In mei stapte R.E.M. over op Miles Copeland's I.R.S.-label waar in 
augustus de herziene versie van de ep Chronic Town werd uitgebracht, met 
Wolves, Lower als nieuw nummer. Chronic Town werd gezien als een van de meeste 
intrigerende albums van dat jaar, niet te meer daar hun muziek erg in contrast 
staat met wat op dat moment in de hitparades staat (Duran Duran, Kayagoogoo, 
Culture Club).

Een groot deel van 1982 en 1983 reist R.E.M. door Noord Amerika in een oude bus, 
en speelt soms voor niet meer dat een handjevol publiek.
In 1983 beginnen de opnames voor Murmur, het debuut album van R.E.M. Na een 
mislukte demo opname met de engelse producer Stephen Hague, roept de band wederom 
de hulp in van Mitch Easter.
Deze trekt als co-producer zijn goede vriend Don Dixon aan en het zestal vertrekt 
met een recording budget van $ 15.000,= naar Reflection Sound Studios in Charlotte, 
North Carolina om het album op te nemen. De meeste nummer waren al geschreven en 
enkele al opgenomen, dus was er ook veel tijd op te experimenteren; Zo werd er o.a. 
een cello toegevoegd aan Talk About The Passion en het geluid van Bill Berry die 
aan het biljarten was, werd als sample gebruikt voor We Walk.
Na 25 dagen is het album gereed en Murmur verschijnt in april 1983. Radio Free 
Europe komt uit op single en behaalt in de US de 78e plaats. Critici zijn lovend 
over deze energieke, intelligente band.
Kritiek komt er wel op de songteksten van Michael Stipe, men vind ze verwarrend en 
excentriek.
De bandleden zelf komen met diverse serieuze en minder serieuze verklaringen van 
hun teksten en laten daarmee, op hun eigen eigenzinnige manier, de waarheid in het 
midden.

Na het succes van Radio Free Europe begon de belangstelling van het Amerikaanse 
publiek te groeien, I.R.S. zag in dat de band geschikt was voor een groter publiek, 
in augustus 1983 treden ze vijf maal op in het voorprogramma van the Police in het 
Shea Stadion, New York en het JFK Stadion, Philidelphia. Het publiek is enthousiast 
maar de band zelf ziet het als "het akeligste dat we ooit hebben meegemaakt".
Omdat Murmur ook in Engeland goede kritieken kreeg, worden er optreden gepland in 
o.a. het Londense Dingwalls en verschijnt R.E.M. in het tv programma The Tube, waar 
ze Talk About The Passion, So. Central Rain en Radio Free Europe spelen. Dit tv 
optreden maakt weinig indruk, maar op de concerten zijn zowel publiek als de critici 
enthousiast.

Eind 1983 keert de band terug naar de Reflections Studios en begint te werken aan 
een album, dat het live geluid dichter zou benaderen. Wederom wordt de hulp van 
Mitch en Don ingeroepen.
Reckoning heet het album dat in twee korte, heftige sessies voor en na kerst 1983 
wordt opgenomen. Het album komt uit in april 1984 en behaalt de 27e plaats in de 
Amerikaanse hitlijsten.
Als singles worden uitgebracht So. Central Rain en (Don't go back to) Rockville. 
Tevens wordt besloten een video te maken bij de A-kant van het album. Met hulp van 
Jim Herbert, tekenleraar in Athens, wordt een promo video gemaakt, Left of Reckoning.

Peter, Mike en Bill maken begin 1984 een muzikaal uitstapje. Tussen de opnamen en 
het touren door, formeren ze het de "Hindu Love Gods" samen met Bryan Cook en Waren 
Zeavon. Deze band treedt zo nu en dan op in Athens en brengt twee singels uit. Ook 
speelt Peter Buck dat jaar mee op het album van de Replacements. Ook word natuurlijk 
weer getourd, met in het voorprogramma Dream Syndicate en The dbs.

Vrij vlot na het uitbrengen van Reckoning begint R.E.M. al met het opnemen van een 
derde album. Locatie voor de opnames wordt Livingstones studios in Noord Londen met 
producer Joe Boyd. R.E.M. is blij met deze producer, maar krijgt het zwaar te 
verduren. De planning is strak, er is slechts twee weken tijd om materiaal te 
schrijven. Heimwee en creatieve uitputting spelen hun parten. Fables Of The 
Reconstruction, door Peter Buck "Michael's verhalenplaat genoemd" komt uit in juni 
1985 en telt 11 nummers. De critici zijn niet enthousiast, ook de band zelf is niet 
gelukkig met het album en de situatie waarin ze verkeren. Het touren en alsmaar 
onderweg zijn leidde tot een aantal incidenten, waaronder een woede uitbarsting van 
Peter Buck tijdens de uitreiking van de New Music Award van het Collega Music 
Journal. De belangstelling voor de band was ook vaak wisselend, zo speelden ze de 
ene avond voor een uitverkochte zaal, de avond erna kregen ze een klein zaal niet 
eens halfvol. Ondanks een vaste fanatieke aanhang was de echte doorbraak nog niet in 
zicht. I.R.S. was niet bepaalde blij met het feit dat de band nog vrij onbekend was. 
Ondanks aandringen wilde de band niet de commerciële kant en in het voorprogramma 
van grotere bands te spelen. Gesteund door Jefferson Holt en Bertis Downs storten 
zij zich op het schrijven van de opvolger van Fables. Als producer werd Don Gehman 
gevraagd, IRS ging akkoord en off they went naar Bloomington, Indiana.
Life's Rich Peagant, genoemd naar een quote van Peter "Inspecteur Clouseau" Seller, 
werd opgenomen in een relaxte sfeer, de band voelde zich thuis in deze sterke op 
Athens lijkende universiteitsstad. In juli 1986 kwam het album uit en behaalde in de 
VS een 21e plaats en werd goud in januari 1987. Fall On Me, de eerste single van het 
album, werd een van de vijf meest gedraaide platen van dat jaar. De songteksten van 
Michael Stipe blijven duister en maar beschrijven nu ook politieke en mondiale 
problemen.

Naast R.E.M. houden de bandleden zich bezig met diverse nevenactiviteiten. Zo spelen 
Peter, Bill en Mike wederom met Warren Zeavon of zijn album Sentimental Hygiene. 
Michael, Peter en Mike leggen zich ook toe op het produceren van een album van resp. 
Hugh Largo, Waxing Poetics en de Feelies.
Op een gegeven moment werkt Peter Buck zelfs weer even bij Wuxtry's record Store, 
maar wegens de vele handtekeningjagers moet hij hier wel mee stoppen.
Bill stapt het huwelijksbootje in met zijn vriendin Mary.

Een jaar na het uitbrengen van LRP besluit IRS een compilatie album van b-kanten en 
proefopnames uit te brengen. Onder leiding van Peter Buck werden de tapes van de 
afgelopen 7 jaar uitgeplozen op zoek naar geschikte songs. Het resultaat is Dead 
Letter Office, dat volgens Peter Buck klinkt als ´snuffelen in een rommelwinkel´. 
Over R.E.M.'s versie van King of the Road zegt hij dat Roger Miller (van wie het 
origineel is, hen zou kunnen aanklagen (en terecht)
Op de hoes wordt de geschiedenis van elk nummer in het kort weergegeven door Peter 
Buck.
Tegelijkkertijd met het album verschijnt Succumbs, een video bestaande uit alle 
clips van de band, een fragment uit Left of Reckoning en enkele live opnames.

In juli 1987 wordt in Nashville gewerkt aan Document, welke uit zal komen rond 
september. Buck, Mills en Berry zullen niet gaan touren met Waren Zevon maar na 
het uitbrengen van het album zal R.E.M. gaan touren. Ondertussen kunnen de fans 
genieten een comicbook over Peter Buck. Buck beschrijft Document als de band's 
"Bryan Adams" album. The One I Love is in oktober 1987 de eerste single van het 
album en wordt de eerste top tien hit van de band. Niet lang daarna wordt het 
politiek getinte Document platinum. Producer Scott Litt zal de komden tien jaar
 met R.E.M. blijven werken. Ondertussen brengt IRS de B-kantjes collectie Dead 
Letter Office uit, waarop ook de EP Chronic Town staat.

Bugs Bunny is volgens Michael Stipe de reden waarom de band in 1988 een 
multi-million dollar contract bij het vooraanstaand label Warner Bros. tekent. 
In hetzelfde jaar komt het album Green, een directe verwijzing naar de 
milieuproblematiek, uit waarvan hitsingles Stand en Popsong 89 regelmatig op 
de radio worden gespeeld. R.E.M. wordt een alom bekende band en Green wordt 
platina. Al het succes van R.E.M. veranderde het leven van de bandleden niet 
veel. Wel voelde zij zich steeds meer betrokken bij de lokale politiek. Zo 
doneerden zij geld aan het gemeentebestuur voor de restaurantie van histortische 
panden en steunde Michael de democratische kandidaat Dukakis tijdens zijn 
verkiezingscampagne.Op muzikaal gebied werkt hij samen met Nathalie Merchant van 
10.000 Maniacs en Roches, en produceert hij een album van zijn zuster Lynda's 
band Hetch Hetchy.
Peter Buck tourde in 1988 met Robyn Hitchcock en speelde mee op diens album 
Mystery Road. Ook trouwde hij in dat jaar met zijn vriendin Barrie, 
medebeheerster van de 400 Watt Club. Bill Berry werkte mee op het album New 
Experiences van Michelle Malone en Mike Mills produceerde Sixes & Sevens van 
Billy James, een groep uit Athens. Tijdens de wereld tournee die volgt in 1989 
speelt de band voor enorme publieken in Noord Amerika, Australië, Japan en 
Europa. Na de releases van de succesvolle singles volgt een 85 minuten durende 
livefilm: Tourfilm.
Het zit de band dwars dat ze nu voor zulke grote stadions moeten spelen. Na 
afloop van de tournee is de band bekaf en besluit het live-circuit voorlopig 
te weren.

Begin 1990 komt de video Popscreen uit, met hierop diverse clips van Document 
en Green. Stipe tourt met Billie Bragg en Nathalie Merchant door Oost-Europa. 
De andere band leden en Warren Zevon maken in een dronken nachtelijke sessie 
het Hindu Love Gods album.

Vanaf maart 1990 wordt gewerkt aan het volgende R.E.M. album. Mike, Bill en 
Peter besluiten tijdelijk andere instrumenten te bespelen bij wijze van nieuwe 
kijk op het componeren. Peter Holsapple wordt aangetrokken voor extra gitaar- 
en baspartijen. Het album, geproduceerd door Scott Litt, wordt opgenomen in 
Bearsvilles Studios, Woodstock en later overgedubt in John Keane's Athens 
Studios en uiteinbdelijk gemixt in Paisley park Studios, Minneapolis. Naast 
Peter Holsapples werketen ook The Atlanta Symphony Orchestra, saxofonist 
Kidd Jordan, Kate Pierson (B-52's) en rapper KRS-One mee. Als in 1991 het 
album Out Of Time wordt uitgebracht, groeit het aanzien van de band tot 
grote proporties.
Het album haalt de eerste plaats in diverse hitslijsten over de hele wereld, 
bijna 10 miljoen exemplaren gaan over de toonbank dankzij de top tien singles 
Losing My Religion en Shiny Happy People. De band wint meerdere Grammy Awards. 
Michael Stipe werpt zich op als woordvoerder van de band. Er volgt geen 
tournee maar een serie akoestische optredens. Ook werd er "in het geheim" 
samen met Billy Bragg, Robyn Hitchcock en Peter Holsapple twee concerten 
gegeven onder de naam Bingo Hand Job. Er volgt wederom een video This Film 
Is On.
R.E.M. is nu een van de bekende, populairste bands ter wereld en wordt gezien 
als een van de leiders van de commerciële - alternatieve scène.

Eind 1991 besluit R.E.M. een eerbetoon te brengen aan een van hun favoriete 
bands The Troggs, gezamenlijk wordt het album Athens Andover (genaamd naar 
de steden waar de bands vandaan kwamen). Deze EP kwam uit in februari 1992.

In 1991 / 1992 wordt er nog meer samengewerkt. Michael zingt en Peter speelt 
mee op de single You Woke Up My Neighbourhood van Billy Bragg, R.E.M. covert 
het nummer First We Take Manhattan, voor het Leonard Cohen Cover album I'm 
Your Fan.
10 maanden na de release van Out Of Time wordt gewerkt aan het volgende 
album. De band reist met producent Scott Litt van studio naar studio, Daniel 
Lanois in New Orleans, Bearsville Woodstock, Miami en weer terug naar Athens. 
Voor strijkersarrangementen wordt John Paul Jones van Led Zeppelin 
aangetrokken. Het album wordt gemixt in de Bad Animals Studios in Seattle. 
Automatic For The People wordt uitgebracht in oktober 1992, en staat binnen 
een week op nr. 2 van de Amerikaanse hitlijsten. Ook in de rest van de wereld 
doet het album het erg goed. De singles Drive, Man On The Moon en Everybody 
Hurts staan overal hoog in de hitlijsten. Michael Stipe trekt zich, in 
tegenstelling tot de periode van Out Of Time, erg terug in de media en er gaan 
geruchten over zijn verslechterende gezondheidstoestand.

In oktober 1993 begint R.E.M. in Acapulco aan het volgende album, Monster, 
welke uitkomt in september 1994. Het album bevat veel rocknummers en is ruiger 
en donkerder dan de vorige twee albums, die meer akoestisch en melodieuzer 
zijn en wordt oa. gezien als Stipe's reactie op de dood van goede vriend Kurt 
Cobain. Het album behaalt de eerste plaats in de hitlijsten en met de singles 
What's the Frequency Kenneth? en Bang And Blame behouden ze hun status als een 
van de meest populaire alternative-rock bands van de jaren '90. De tournee 
die volgt is erg succesvol maar één met veel tegenspoed. Bill Berry overleeft 
ternauwernood een hersenbloeding, Michael Stipe krijgt een hernia en Mike 
Mills moet onder het mes voor maagproblemen.
Na de tournee houdt Michael zich bezig met independent film terwijl Peter 
Buck optreedt met bands Tuatara en The Minus Five. Ook produceert hij albums 
voor diverse bands.

Na opnieuw getekend te hebben bij Warner Bros. voor 80 miljoen dollar, komt 
de band in 1996 terug met het album New Adventures in HiFi, een collectie 
nieuwe nummers welke zijn opgenomen tijdens soundchecks tijdens de Monster 
tour. Op het album zingt Patty Smith mee op E-Bow The Letter. Het album 
behaalt de 5e plaats in de hitlijsten maar de singles die uitgebracht worden 
zijn geen commercieel succes.

Herfst 1997 kondigt Bill Berry aan R.E.M. te zullen verlaten om zo meer tijd 
te besteden aan zijn familie en op zijn boerderij. Dit nieuws komt op het 
moment dat de band plande de studio te gaan om een nieuw album op te nemen. 
De overgebleven leden besloten gewoon door te gaan zonder hem want "een hond 
met drie poten kan toch nog steeds lopen". Als trio, maar met hulp van 
ex-Screaming Trees drummer Barret Martin wordt met nieuwe producer Pat 
McCarthy het album Up opgenomen en uitgebracht in 1998. Na release van het 
album volgt een tournee.
Het jaar daarop werkt R.E.M. mee aan de soundtrack van de Andy Kaufman biopic 
Man On The Moon, met hierop het nieuwe nummer The Great Beyond, wat een grote 
hit wordt met name in Engeland.

In april en mei van het jaar 2001 is R.E.M. bezig met de promotie van het 
volgende album. Peter Buck wordt aangeklaagd wegens een incident op een vlucht 
naar Londen maar wordt later vrijgesproken. Tijdens een kleine promo tour 
wordt er onder andere een gratis concert gegeven in Keulen voor een publiek van 
80.000 mensen midden in de stad. Het album Reveal komt uit in de lente van 2001, 
en kan weer een succes genoemd worden na de minder verkopende albums New 
Adventures In Hi-Fi en Up. Na de eerste single Imitation Of Life komt het album 
in veel landen hoog binnen op de hitlijsten.

In 2002 jaar heeft R.E.M. een bijdrage geleverd aan de soundtrack van Vanilla 
Sky, waarop Sweetness Follows en All The Right Friends staan. Tevens worden er 
plannen gemaakt voor de release van een Best Of album.

In 2003 komt het Best Of album, genaamd In Time: The Best Of R.E.M. 1988-2003 
op de markt. De release van het album gaat samen met een kleine tour door 
Europa en de Verenigde Staten. De tour start in Europa met de eerste twee 
optredens in Utrecht en Amsterdam! In het Duitse Wiesbaden wordt de gehele 
show opgenomen. Dit concert zal begin 2004 op de DVD Perfect Square 
verschijnen. Na de zomer gaat de tour verder in de Verenigde Staten. In het 
najaar verschijnt het Best Of album met daarop twee nieuwe nummers: Bad Day 
en Animal, die tijdens de tour ook al gespeeld werden. Gelijk met het Best Of 
album In Time wordt de video/dvd In View uitgegeven. Hierop staan videoclips 
uit de periode 1999-2003 met enkele extra's. Na de tour duiken de heren weer 
de studio in om te werken aan het volgende studio album dat in 2004 zal 
verschijnen.

In 2004 begint er weer een drukke periode voor de heren. In het najaar
verschijnt het nieuwe album Around The Sun. Dit album is politiek getint, de
nummers Final Straw en I Wanted To Be Wrong worden door de band zelf
aangekondigd als protest nummers tegen de regering Bush. Voor aanvang van de
eigen tour doet de band mee aan de Vote For Change Tour, samen met Bruce
Springsteen met als doel kiezers te winnen voor het anti Bush front. Helaas,
Bush wint begin november de verkiezingen. Op dat moment begint weer een mega
tour voor R.E.M. in de U.S.A. Na een korte pauze rond de feestdagen gaat de 
tour door in Europa en wordt ook Rotterdam aangedaan. Na Europa zijn 
Zuid-Afrika, Azie en Australie aan de beurt, waarna de band weer terugkeert
naar Europa om in de zomer de festivals aan te doen. De band speelt voor de
tweede keer dat jaar in Nederland op het nieuwe Nijmeegse RockIn'Park 
festival. De tour wordt afgesloten met een groot concert in het Londonse
Hyde Park (een week uitgesteld door de aanslagen in de metro). Na deze
uitputtende wereldtour neemt de band een rustpauze.


Na een rustpauze van 2 jaar pakt de band de draad weer op in 2007. Geheel
onverwacht komt het nieuws dat R.E.M. 5 oefenoptredens gaat spelen in het
Ierse Dublin. Deze "live rehearsals" vinden plaats in een prachtig klein
zaaltje, het Olympia Theatre. Deze toch wel exclusieve optredens met weinig
publiek hebben een erg bijzonder karakter. THIS A NOT A SHOW is te lezen
op het doek achter het podium. De band brengt 11 nieuwe songs ten gehore
en wisselt deze af met alleen maar oud werk uit de periode dat de band
nog bij platenmaatschappij I.R.S. onder contract stond. Tijdens deze 
optredens wordt duidelijk dat de band een geheel nieuwe weg is ingeslagen.
De nieuwe nummers zijn sneller, harder en hebben weer een echte gitaar
sound. Ook Mike Mills is weer als tweede stem aanwezig. In een interview
laat Peter Buck weten waarom de band weer echte gitaarmuziek is gaan maken:
"Robyn Hitchcock zei dat we geen echte gitaarband meer waren. Ik had zoiets
van wat zeg je? Toen ik erover nadacht vond ik dat hij toch wel gelijk had.
Ik heb toen in een week 6 nieuwe nummers geschreven. En of we een gitaarband
zijn!"
Na de 5 optredens is de band weer de studio in gedoken in Ierland met een
nieuwe producer, Jacknife Lee.